Oprócz witamin
O tym, ze niedobór pewnego czynnika, który potem okazał się jodem, powoduje schorzenie zwane wolem pisano już w Starym Testamencie. Jednak sam pierwiastek odkrył w 1811 roku przypadkowo Courtois, gdy na zlecenie Napoleona poszukiwał nowych źródeł surowców pośród roślin morskich. W 1896 roku wyodrębniono jod z tarczycy. Odkryto sprawce wielu schorzeń tego hormonu. Wkrótce też zaczęto nagminne jodowanie soli. Jodu nie trzeba nam za wiele, wystarczy 2-4 m cg. Na kg masy ciała. Większej ilości jodu potrzebuje młodzież w okresie dorastania, dojrzewania, a także kobiety w ciąży i karmiące. Najbogatszym źródłem jodu jest woda i sól morska. Nasz Bałtyk należy do mórz bogatych w ten składnik. Toteż "tarczycowym" bardzo dobrze robi pobyt na plażach a także w Ciechocinku, gdzie pod tężniami wprost oddycha się jodem. Jod znajdziemy również w serach, jajkach, rybach, tłuszczach zwierzęcych, a także w zbożu i mleku. Niedobory jodu były kiedyś bardzo wyraźne wśród mieszkańców południowej Polski.